भेटाल का कोणी माझ्या
Bhetal Ka Koni Majhya
बाळ कोल्हटकर
भेटाल का कोणी माझ्या, माणसांना माहेरीच्या
लेक सुखी आहे सांगा, सावलींत सासरीच्या
माझ्या माहेराची वाट, नाहीं आडवळणाची
नाहीं कलहाचं ऊन, छाया मायेच्या वेलीची
तिथें नाहीं हेवा-दावा, नाहीं भांडणतंडण
सर्वांसाठीं आहे एक, एका मातीचं अंगण
दोघे भाऊ भावजया, माझे बाबा आणि आई
एका ताटांतला घांस, पांचामुखीं गोड होई
चार जोडलेले तुकडे, पांघरूण हो बाळाचें
मनें मनें जुळुनी झालें, महावस्त्र माहेराचें
दूर राहिलें माहेर, दिसेनाशी झाली वाट
आम्हां वेडया बायकांची सासराशीं जन्मगांठ