चल चल चंद्रा पसर चांदणे
चल चल चंद्रा पसर चांदणे
किती बाई आम्ही वाट पाहणे
मावळतीची मुग्ध पश्चिमा
लपवी अपुला लाल रक्तिमा
झुळकत झुळकत बिलगायाला
सायंवारा दुरुनि आला
तोहि गुणगुणे एकच गाणे
तळ्यात अवखळ जललहरींनी
धरिला अमुच्या फेर भवतिनी
नाचत नाचत अमुच्या भवती
नाजुक गुजगोष्टी कुजबुजती
छुमछुम घुमवित किरण-पैंजणे
चमचमणार्या लाख चांदण्या
तळ्यात आल्या फेर नाचण्या
तया संगती तळ्यात खाली
वेलीवरुनी फुले उतरली
पुरे पुरे पूर्वेस सजविणे
वार्यावरती गगनामधुनी
अलगद उतरे रजनी राणी
क्षणभर झाला निसर्ग निश्चल
उमलायाची घटिका मंगल
आली ना रे, का मग छ्ळणे?