चुलीवरची खीर एकदा

चुलीवरची खीर एकदा पुरीला हसली
कढईतली पुरी मग गुरफुटून बसली
काही केल्या खुलेना, जरा सुद्धा फुलेना
झार्‍यानं टोचलं, डेगीतलीला पुसलं
अशी थट्टा पुरीच्या काळजाला डसली

पुरी झाली लाल, तिचे फुगले गाल
मन आले भरू, डोळे लागले झरू
तिथून उठून तरातरा ताटात जाऊन बसली

खीर थंड झाली, वाटीत बसून आली
लाडे लाडे खीर मग पुरीजवळ गेली
"पुरीताई पुरीताई बघ जरा इकडे
माझं म्हणणे ऐक गडे".. पण अं हं..
चार शब्द ऐकेल तर पुरी ती कसली

तिकडून ताई आली, तिने युक्ती केली
खिरीची नि पुरीची खूप गट्टी झाली
तेव्हापासून त्यांची जोडी पक्की होऊन बसली
कढईतली पुरी मग कधी नाही रुसली