PrintSource

घेई रे सोनुल्या घास

Ghei Re Sonulya Ghas

शांताराम आठवले

घेई रे सोनुल्या घास प्रीतीचा
राहू दे हासरा चंद्र मुखाचा

हा चिमणीचा, हा मोराचा
हा बघ गोड किती अपुल्या कपिलेचा

घास हा प्रीतीचा वदनी जाऊ दे
पाहू दे विश्वरूप दिव्य त्या मधे

घास हरी जाई एक तुझ्या पोटी
लाभते शांती किती सकल जगाला