जिवलगा
Jivalaga
श्रीपाद अरुण जोशी
जग सारे इथे थांबले वाटते
भोवताली तरी चांदणे दाटते
मर्मबंधातल्या ह्या सरी बरसता
ऊन वाटेतले सावली भासते
ओघळे थेंब गाली सुखाचा
मिटे अंतर लपेटून घेता
तू माझा मीच तुझी सख्या, जिवलगा
ऐलही तूच अन् पैलही तू सख्या, जिवलगा
मौन नात्यातले बोलते सारखे
शब्द माझेच आता मला पारखे
अंतरंगातले रंग हे शोधण्या
भेटलो एकमेका मनासारखे
रोज दारावरी सांज ओथंबते
भोवताली तरी चांदणे दाटते
मर्मबंधातल्या ह्या सरी बरसता
ऊन वाटेतले सावली भासते
विरघळे बंध हळव्या मनाचा
रीते अंबर मिठीतून झरता
तूच हृदयातही तूच श्वासात या, जिवलगा
आजही ती जुनी हाक येते मला, जिवलगा