जिवलगा राहिले रे दूर घर
जिवलगा, राहिले रे दूर घर माझे ! पाउल थकले, माथ्यावरचे जड झाले ओझे किर्र बोलते घन वनराई सांज सभोती दाटुन येई सुखसुमनांची सरली माया, पाचोळा वाजे गाव मागचा मागे पडला पायतळी पथ तिमिरी बुडला ही घटकेची सुटे सराई, मिटले दरवाजे निराधार मी, मी वनवासी घेशिल केव्हा मज हृदयासी? तूच एकला नाथ अनाथा, महिमा तव गाजे