कांते फार तुला मजसाठीं श्रम सखये पडले । योग्य नसुनि मी प्रेमाला तव व्यर्थ सखे मजवरि तें जडलें ॥ जरि वरिला असता दुर्योधन । पाहिली तरि असती नेत्रांनीं । काय करूं तुज शोधूं कोठें । धैर्य पहा सर्वहि तें खचलें ॥
कांते फार तुला मजसाठीं श्रम सखये पडले । योग्य नसुनि मी प्रेमाला तव व्यर्थ सखे मजवरि तें जडलें ॥ जरि वरिला असता दुर्योधन । पाहिली तरि असती नेत्रांनीं । काय करूं तुज शोधूं कोठें । धैर्य पहा सर्वहि तें खचलें ॥