कोठें सीता जनकनंदिनी
उजाड आश्रम उरे काननीं
कोठें सीता जनकनंदिनी?
सांग कदंबा बघुनी सत्वर
दिसते का ती नदीतटावर?
करी कमंडलु, कलश कटिवर
हरिमध्या ती मंदगामिनी
सांग अशोका शोकनाशका !
कुठें शुभांगी क्षमा-कन्यका?
कंपित कां तव पल्लव-शाखा?
अशुभ कांहिं का तुझिया स्वप्नीं?
कुठें चंदना, गौरांगी ती?
कुंदलते, ती कोठें सुदती?
कोठें आम्रा, विनयवती ती?
शहारतां कां वार्यावांचुनि?
घात-घटी का पुन्हां पातली?
सीते, सीते, सखे मैथिली !
हांक काय तूं नाहिं ऐकिली?
येइ, शिळेच्या बसूं आसनीं
पहा लक्ष्मणा, दिसती डोळे
प्रियेचेच ते विशाल भोळे
मृगशावक हें तिचें कोवळें
कां याच्याही नीर लोचनीं?
अबोल झाले वारें पक्षी
हरिली कां कुणि मम कमलाक्षी?
का राक्षस तिज कोणि भक्षी
शतजन्माचें वैर साधुनी?
पुनश्च विजयी दैव एकदां
घातांवर आघात, आपदा
निष्प्रभ अवघी शौर्यसंपदा
जाइ बांधवा, पुरा परतुनी
काय भोगणें आतां उरलें?
चार दिसांचें चरित्र सरलें
हे दुःखांचे सागर भरलें
यांत जाउं दे राम वाहुनी