मरणांत खरोखर जग जगतें
Maranat Kharokhar Jag
भा. रा. तांबे
मरणांत खरोखर जग जगतें;
अधि मरण, अमरपण ये मग तें.
अनंत मरणें अधी मरावीं,
स्वातंत्र्याची आस धरावी,
मारिल मरणचि मरणा भावी,
मग चिरंजीवपण ये बघ तें.
सर्वस्वाचें दान अधी करिं,
सर्वस्वच ये स्वयें तुझ्या घरिं,
सर्वस्वाचा यज्ञ करीं तरि,
रे ! स्वयें सैल बंधन पडतें.
स्वातंत्र्याचा एकचि ठावा
केवळ यज्ञचि मजला ठावा;
यज्ञ मार्ग ! हो यज्ञ विसावा !
का यज्ञाविण कांही मिळतें?
सीता सति यज्ञीं दे निज बळि,
उजळुनि ये सोन्याची पुतळी,
बळी देउनी बळी हो बळी,
यज्ञेंच पुढे पाऊल बढतें.
यज्ञिं अहर्निश रवि धगधगतो,
स्वसत्त्वदाने पाश छेदितो,
ज्योतिर्गण नव जन्मुनि जगतो,
रे स्वभाव हा ! उलटें भलतें.
प्रकृति-गती ही मनिं उमजुनिया
उठा वीर, कार्पंण्य त्यजुनिया;
'जय हर !' गर्जा मातेस्तव या !
बडबडुनी कांही का मिळतें?