ती गेली तेव्हा रिमझिम
ती गेली तेव्हा रिमझिम पाऊस निनादत होता मेघात अडकली किरणे हा सूर्य सोडवित होता ती आई होती म्हणुनी घनव्याकुळ मीही रडलों त्यावेळी वारा सावध पाचोळा उडवित होता अंगणात गमले मजला संपले बालपण माझे खिडकीवर धुरकट तेव्हा कंदील एकटा होता
ती गेली तेव्हा रिमझिम पाऊस निनादत होता मेघात अडकली किरणे हा सूर्य सोडवित होता ती आई होती म्हणुनी घनव्याकुळ मीही रडलों त्यावेळी वारा सावध पाचोळा उडवित होता अंगणात गमले मजला संपले बालपण माझे खिडकीवर धुरकट तेव्हा कंदील एकटा होता